Ο βακαλάος, μπήκε στο τραπέζι μας τον 15ο αιώνα και...
απέκτησε τη δική του θέση στο εθνικό μας εδεσματολόγιο.
.
Παρόλο που η περίοδος της Σαρακοστής αποτελεί παράλληλα και περίοδο
νηστείας, η εκκλησία, επέτρεψε να υπάρχουν δυο ημέρες όπου θα
επιτρέπεται η κατανάλωση ψαριού. Μία από αυτές τις γιορτές είναι ο
Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, όπου παραδοσιακά συνηθίζεται εκείνη την ημέρα
να τρώμε μπακαλιάρο με σκορδαλιά. Η δεύτερη ημέρα εξαίρεσης της
νηστείας είναι η Κυριακή των Βαΐων.
Γιατί όμως καθιερώθηκε ο μπακαλιάρος και όχι κάποιο άλλο ψάρι; Παλιά,
όσοι ζούσαν σε παραθαλάσσιες περιοχές, δεν είχαν πρόβλημα να τρώνε
φρέσκα ψάρια σε καθημερινή βάση. Για τον ορεινό πληθυσμό όμως, η
μεταφορά του ψαριού αντιμετώπιζε προβλήματα, μιας και δεν υπήρχαν τα
μέσα μεταφοράς του φρέσκου ψαριού πριν αυτό αλλοιωθεί. Όταν λοιπόν
εισήχθηκε ο μπακαλιάρος τον 15ο αιώνα, ήταν ιδανικός, γιατί ήταν ένα
φτηνό ψάρι το οποίο μπορεί να διατηρηθεί και εκτός ψυγείου με τη χρήση
αλατιού.
Αν νιώθετε την επιδερμίδα σας κουρασμένη, αφυδατωμένη,
θαμπή, σηκώστε τα μανίκια, μπείτε στην κουζίνα και ετοιμάστε μέσα σε
ελάχιστα λεπτά αυτή τη φυσική μάσκα που αναζωογονεί το πρόσωπο.
Θα χρειαστείτε
1/2 ώριμη μπανάνα
1 ασπράδι αυγού
1 κουτ μέλι
3 κουτ. σούπας νιφάδες βρώμης
Βάλτε το ασπράδι αυγού σε ένα μπωλ και χτυπήστε το με ένα πιρούνι
μέχρι να σφίξει αρκετά. Βάλτε σε ένα μπωλ την μπανάνα, λιώστε τη με ένα
πιρούνι, προσθέστε το χτυπημένο ασπράδι, τις νιφάδες βρώμης και το μέλι
και ανακατέψτε μέχρι να έχετε ένα ομοιόμορφο μείγμα. Σε καθαρό πρόσωπο,
απλώστε τη μάσκα σε ένα λεπτό φιλμ βάζοντας μεγαλύτερη ποσότητα στα
σημεία που νιώθετε να τραβάνε. Αφήστε τη να δρασει για 15-20 λεπτά και
μετά ξεβγάλετε με χλιαρό νερό. Η μπανάνα είναι πλούσια σε βιταμίνη Α,
προσφέρει ενυδάτωση και θρέψη, το ασπράδι αυγού συσφίγγει την
επιδερμίδα, η βρώμη παιζει ρολο απαλού απολεπιστικού και το μέλι
αναζωογονεί και δεσμεύει την υγρασία στο δέρμα.




