Ο βακαλάος, μπήκε στο τραπέζι μας τον 15ο αιώνα και...
απέκτησε τη δική του θέση στο εθνικό μας εδεσματολόγιο.
.
Παρόλο που η περίοδος της Σαρακοστής αποτελεί παράλληλα και περίοδο
νηστείας, η εκκλησία, επέτρεψε να υπάρχουν δυο ημέρες όπου θα
επιτρέπεται η κατανάλωση ψαριού. Μία από αυτές τις γιορτές είναι ο
Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, όπου παραδοσιακά συνηθίζεται εκείνη την ημέρα
να τρώμε μπακαλιάρο με σκορδαλιά. Η δεύτερη ημέρα εξαίρεσης της
νηστείας είναι η Κυριακή των Βαΐων.
Γιατί όμως καθιερώθηκε ο μπακαλιάρος και όχι κάποιο άλλο ψάρι; Παλιά,
όσοι ζούσαν σε παραθαλάσσιες περιοχές, δεν είχαν πρόβλημα να τρώνε
φρέσκα ψάρια σε καθημερινή βάση. Για τον ορεινό πληθυσμό όμως, η
μεταφορά του ψαριού αντιμετώπιζε προβλήματα, μιας και δεν υπήρχαν τα
μέσα μεταφοράς του φρέσκου ψαριού πριν αυτό αλλοιωθεί. Όταν λοιπόν
εισήχθηκε ο μπακαλιάρος τον 15ο αιώνα, ήταν ιδανικός, γιατί ήταν ένα
φτηνό ψάρι το οποίο μπορεί να διατηρηθεί και εκτός ψυγείου με τη χρήση
αλατιού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου